Podczas remontu najwięcej uwagi zwykle poświęca się wyglądowi wnętrza, izolacji czy trwałości materiałów. Znacznie rzadziej myśli się o tym, jak poszczególne elementy zabudowy zachowają się w razie pożaru. Tymczasem odpowiednio dobrane materiały mogą ograniczyć wpływ wysokiej temperatury na konstrukcję i instalacje oraz wydłużyć czas potrzebny na ewakuację.
Ochrona, która działa bez dodatkowej obsługi

Bierna ochrona przeciwpożarowa nie wymaga uruchomienia przez użytkownika. Jej zadaniem jest ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i nagrzewania elementów budynku już od pierwszych chwil zagrożenia. To dlatego płyta ogniochronna jest stosowana do zabezpieczania ścian, stropów, sufitów oraz elementów konstrukcyjnych. W zależności od rodzaju materiału i kompletnego systemu pomaga zachować przez określony czas szczelność i izolacyjność ogniową przegrody. Szczególne znaczenie ma przy tym prawidłowy montaż. Sama płyta nie tworzy jeszcze zabezpieczenia. Liczą się również jej grubość, sposób mocowania, liczba warstw oraz zastosowane elementy uzupełniające.
Gdzie warto zastosować płyty ogniochronne?
Pierwszym miejscem, które przychodzi na myśl, jest kotłownia. To jednak tylko jedno z możliwych zastosowań. Płyty ognioodporne wykorzystuje się również przy wykonywaniu ścian działowych, sufitów podwieszanych, obudów szybów i kanałów technicznych czy osłon wybranych elementów nośnych. W domach jednorodzinnych warto zwrócić uwagę także na przestrzenie, w których przebiegają instalacje lub znajdują się urządzenia mogące generować wysoką temperaturę. Odpowiednia zabudowa może pomóc ograniczyć możliwość szybkiego przeniesienia ognia do kolejnej części budynku. Innym zastosowaniem są sufity. Warstwa ogniochronna zamontowana pod stropem może chronić nie tylko samą konstrukcję, ale również instalacje znajdujące się w przestrzeni nad sufitem.
Płyta gipsowa czy cementowo-krzemianowa?
W systemach ochrony przeciwpożarowej stosuje się różne rodzaje płyt. Popularnym rozwiązaniem są ogniowe płyty gipsowo-kartonowe, wykorzystywane przede wszystkim w suchej zabudowie. Ich rdzeń może być dodatkowo wzmacniany włóknem szklanym, co poprawia stabilność materiału przy wysokiej temperaturze. W bardziej wymagających zastosowaniach wykorzystuje się również płyty cementowo-krzemianowe. Charakteryzują się one niepalnością, dobrą stabilnością wymiarową oraz odpornością na trudniejsze warunki środowiskowe. Nie oznacza to jednak, że jeden rodzaj płyty jest zawsze lepszy od drugiego. Materiał powinien być dopasowany do konkretnej przegrody i wymaganej klasy odporności ogniowej.
Zabezpieczenia przeciwpożarowe najłatwiej wykonać wtedy, gdy są uwzględnione jeszcze przed zamknięciem ścian i sufitów. Pozwala to prawidłowo dobrać grubość płyt, układ warstw oraz sposób zabezpieczenia instalacji. Warto więc traktować ochronę przeciwpożarową jako część całego projektu remontowego, a nie dodatkowy element dodawany na końcu.






